حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و نود و یک :
خدمتکار آمدن پرستو و دخترش را به اطلاع جمشید رساند. جمشید با چشم غره دامیار را مستفیض کرد و با اکراه اجازۀ ورود داد.
_ به حرفام فکر کردی عروس؟
پوزخند پرستو خط صدادار ناهنجار و جیغ بر اعصاب جمشید کشید. خطی عمیق مابین دو ابرویش را شکافت. معنای پوزخندش واضح بود. هرگز پرستو را به عنوان عروس و عضوی از خانواده اش نپذیرفته بود: امیدوارم به نتیجۀ درست رسیده باشی!
_ تا نتیجۀ درست از نظ

لطفا صبر کنید...

هدی
0آخیش دلم خنک شد کاش وصال حالا بتونه با رادمهر ازدواج کنه ، البته اگه دامیار و بابابزرگ جونش بزارن